Pistlar

 


SENDU OKKUR ÞÍNA SKOÐUN Á ÞESSUM PISTLI

Höfundur:
Ragnar Trausti Ragnarsson,
nemi í Kvennaskólanum og kvikmynda-
áhugamaður


Ragnar Trausti Ragnarsson

BESTU KVIKMYNDAHÚSIN

Það er fátt leiðinlegra en að fara í lélegt og leiðinlegt kvikmyndahús. Sem betur fer eru fá slík kvikmyndahús í Reykjavík. Ég veit ekki um landsbyggðina. En það skiptir máli að fara í gott kvikmyndahús. Sætin verða að vera góð og hljóð og mynd betri. Sambíóin í Álfabakka var einu sinni uppáhalds bíóið mitt áður en Smárabíó kom og Kringlubíó. Bíóið í Álfabakka var byggt sem kvikmyndahús og það var og er enn eitt af betri bíóhúsum landsins. Oft er það þannig að salirnir eru misgóðir. Oft eru litlu salirnir lélegri. Enda vill maður sjá bíómynd á stóru tjaldi. Sambíóin Álfabakka hafa þá sérstöðu í kvikmyndahúsageiranum að vera með alla sali í topp standi. Allir salir hafa gott hljóðkerfi og enginn salur er með óþarflega lítið tjald. Nú þegar þeir eru búnir að breyta öllu inni í bíóinu lítur það mjög vel út og skemmtileg breyting. V.I.P. salurinn er flottur ég er einu sinni búinn að fara í hann og mér fannst ég nú ekkert sérstaklega very important þó það væri flott að fá frítt popp og kók. En maður á ennþá miðann. Ég get verið stoltur af því. Starfsfólkið er ungt og ég tek eftir því að það eru nánast bara stelpur sem vinna við afgreiðsluna og síðan eru strákar sem rífa af miðanum. Endilega hafa nóg af stelpum. Ég er ekki á móti því.

Þá er komið að öðru Sambíóinu. Það er í Kringlunni og ég man fyrst þegar ég fór í það bíó, þá var það flottasta bíóið í bænum. Það var virkilega töff og nýstárlegt. Allt dökkt í forgangi þar sem afgreiðsla er og ljós kastarar úti um allt. Maður fékk þá tilfinningu að maður væri á tökustað fyrir kvikmynd. Kringlubíó er með 3 sali og eru þeir allir ágætir. Hljóðkerfið er gott og tjaldið einnig. Sætin eru þægileg og má segja að Kringlubíó sé mjög svipað Álfabakka bíóinu. Kringlubíó er bara minna í sniðum. Það er meira svona kósý.

Þá er komið að Regnboganum sem nú er búið að bæta og gera mjög glæsilegt. Innkoman í bíóið er vel útfærð og virkilega nýstárleg. Salirnir eru orðnir flottir og svipuð sæti og í Smáranum. Þó finnst mér minni salirnir ekki góðir. Sá minnsti að ég svo lítill að ég get eins verið heima hjá mér að horfa á sjónvarpið. Kvikmyndahús mega ekki nýta plássið það mikið að áhorfandinn hafi meint af. Hljókerfið í Regnboganum er með því besta. Stafrænt hljóðkerfi með THX staðli, eins og flest bíóin eru með.

Smárabíó er það bíóhús sem ekki er hægt að kvarta yfir. Það hefur allt. Stóran gang þar sem auðvelt er að komast að afgreiðsluborðinu og salirnir eru allir í hæsta gæðaflokki. Ef það er eitthvað bíóhús sem maður fer í þá er það Smárabíó. En þó hefur Smárabíó þann galla að vera með engan persónuleika. Eins og hin bíóin. Smárabíó er alvöru verslunarmiðstöðvarbíó.

Háskólabíó er kvikmyndahús sem ekki var byggt sem kvikmyndahús sérstaklega. Inngangurinn í Háskólabíó er mjög vinalegur og þægilegur. En salirnir eru þeir lélegustu á landinu. Enginn salur er teppalagður og flestir salirnir eru hvít málaðir að innan. Án teppi berst hljóð mjög vel um salinn og má nánast segja að í sumum sölunum bergmáli hreinlega. Sætin er léleg og ætluð fyrir stúdenta (sem hlíða á fyrirlesara) ekki kvikmyndagesti. Engir glasahaldarar eru og oft á tíðum rekur maður sig í poppið sem maður var nýbúinn að setja á gólfið. Ég held að tími sé kominn til þess að gera einhverjar stórar breytingar á sölum Háskólabíós ef þeir vilja vera með í samkeppninni. Allavega hafa þeir ekki gert vel að undanförnu. En þrátt fyrir þessa galla er mjög skemmtilegt að fara í Háskólabíó og vinalegt.

Laugarásbíó er eitt bíóið sem hefur alltaf verið í miklum metum hjá mér og sjálfsagt öðrum þó það sé með fáa sali og lítið forrými. En stóri salurinn í Laugarásbíó er einn af betri sölunum. Hann er þægilega stór og tjaldið nær vel til allra áhorfenda. Þeir sem sitja fremst eru ekki alveg upp í myndinni eins og í stóra salnum í Smárabíói. Þegar maður situr á fremsta bekk þar þá getur maður nánast séð upp í klofið á leikurunum. Svo fær maður líka djöfull mikinn hálsríg.

Höfundur er nemi í Kvennaskólanum.