|
Ragnar Trausti Ragnarsson
PÁSKAMYNDIRNAR
Þegar páskar eru á
enda þá hættir manni til að spá í allar þær
myndir sem sýndar voru um páskavikuna og þvílík
kvikmyndasteypa. Ég sá Ice Age og Time Machine.
Það kom mér á óvart að svo góð hugmynd að
mynd skildi hafa verið færð á hvíta tjaldið með
þeim hætti sem raun varð. Mér varð flökurt yfir
handriti myndarinnar. Það liggur við að skömm sé
að því að skapa mynd eftir H.G. Wells með þessu
móti. Gamla myndin var alveg jafn léleg og
handritið jafn slappt. Ég á bágt með að trúa
að Wells hafi skrifað sögu sem átti að koma svona
út á hvítu tjaldi.
Ice Age sá ég með
íslensku tali og vá hvað þeir eru orðnir slappir
að talsetja myndir. Mér fannst ég vera að upplifa
Monsters Inc. aftur, bara á ísöld. Íslendingar sem
voru svo góðir að talsetja, eru komnir niður í
klósettið með þessari talsetningu. Það var ekki
hægt að fylgjast með. Þeir í Ding Dong hefðu
átt að tala fyrir aðalpersónurnar. Felix Bergsson
var góður í Toy Story en guð minn góður.
Einhverntímann verður allt að taka enda. Það er
ótrúlegt hvað hugmyndir að teiknimyndum eru
orðnar slappar. Það vantar einhvern veginn allt í
þessar myndir.
En páskarnir voru
ágætir fékk páskaegg og málshátt sem ég er
búinn að gleyma. Hann byrjaði á enginn er
óbarinn... gæti hafa verið tilvitnun í næstu
Travoltamynd. Mér finnst að páskamyndir eigi að
vera góðar. A Beautiful Mind hefði átt að vera
páskamynd. En ég er kannski að tala eintóma
steypu. Kannski eru páskamyndir alveg eins og
venjulegar helgarmyndir, páskaeggið bætir það
allavega ekki upp um helgar. Kannski að bjórinn í
smárabíó geri það. Thank god for Carlsberg.
Ragnar
Trausti Ragnarsson
er nemi í
Kvennaskólanum og kvikmyndaáhugamaður
|