|
26.
MARZ 2002
ÓSKARSVERÐLAUNIN,
EFTIR-Á-HUGLEIÐINGAR
Þá er orðið
ljóst hverjir eru flottastir í kvikmyndaheiminum.
Óskarsverðlaunin voru afhent í
sjötugasta-og-fjórða sinn í draumaborginni
síðasta sunnudag. Mikið var um dýrðir í nýju
Kodak höllinni og kepptust myndavélarnar um að ná
góðum skotum af kjólum og klippingum stóru
stjarnanna. Mikið er allt þetta fólk fallegt.
Persónulega fannst mér Julia Roberts langflottust í
sínum látlausa svarta kjól. Cameron Diaz þyrfi
hins vegar að reka sinn stílista og sama má segja
um Gwyneth Paltrow. Halle Berre þarf að finna sér
nýjan mann og hvað var síðan grínið með hárið
á Jennifer Lopez? En þrátt fyrir nokkra ljóta
kjóla og stöku skakkan topp þá var þetta allt
saman mjög fallegt og alveg stórskemmtilegt.
Whoopi Goldberg var
kynnir kvöldsins. Goldberg getur verið alveg skratti
fyndin á köflum þó hún hafi stöku sinnum misst
flugið. Nokkrir brandarar náðu þó klárlega í
gegn, einkum þeir sem fóru neðan beltis. Woody
Allen stóð sig einnig stórvel sem uppistandari
þessar fáu mínútur sem hann fékk í sinn hlut.
Herlegheitin byrjuðu þó með stuttri hugleiðingu,
einskonar pólitískum rétttrúnaðarpistli
akademíunnar. Þar fjallaði Tom Cruise um stöðu
kvikmyndanna í ljósi atburða síðasta hausts og
spurði sig hvort starf hans skipti einhverju máli.
Auðvitað skiptir máli að hafa kvikmyndahetjur til
að stytta okkur smælingjunum stundir og gera
hversdagsleikann auðveldari viðureignar. Starf
leikarans og draumamaskínunnar hefur því aldrei
verið mikilvægara en akkúrat núna.
Sigurvegari
kvöldsins telst auðvitað A Beautiful Mind sem var
útnefnd besta myndin og fékk að auki þrenn önnur
verðlaun. Ron Howard fékk styttu fyrir fyrir bestu
leikstjórn og Akiva Goldman fékk fyrir besta handrit
byggt á áður birtu efni. Að auki fékk Jennifer
Connelly verðlaun sem besta leikkona í
aukahlutverki. Hvíslaði að mér lítill fugl að
hefði Russel Crowe ekki verið gangandi leiðindamaur
síðustu vikur og mánuði hefði hann líka fengið
verðlaun sem besti leikari í aðalhlutverki. Hann
leit út fyrir að vera frekar fúll á hátíðinni,
bjóst líklega ekki við því að vinna ekki.
Ég leyfi mér að
efast um að framleiðendur The Lord of the Rings: The
Fellowship of the Ring séu fyllilega sáttir við
sinn hlut. Myndin hlaut 13 tilnefningar en
"aðeins" fjórar styttur fóru til þessa
stórvirkis. Myndin hlaut verðlaun fyrir
kvikmyndatöku, förðun, tónlist og sjónrænar
brellur. Þetta var semsagt flottasta myndin á
síðasta ári en ekki sú besta. Ég spáði því
áður að akademían hefði hvorki þroska né þor
til að velja The Lord of the Rings sem bestu myndina
og við það var staðið. Þrátt fyrir fjórar
styttur þá sendi akademían ekki beint stóru
verðlaunin til ævintýraheims Tolkiens. Hins vegar
hef ég fulla trú á að Peter Jackson og hans
meðreiðasveinar fái sín laun að lokum
("justice will prevail"). Hobbitarnir fá
væntanlega tækifæri næstu tvö árin þannig að
ég reyni að halda ró minni þó myndin hafi ekki
unnið þetta árið. Akademían getur ennþá bætt
þetta upp.
Denzel Washington var
vel kominn að viðurkenningu sem besti leikari í
aðalhlutverki fyrir frammistöðu sína í Training
Day. Hann hafði hlotið fimm tilnefningar í þennan
hetjuflokk og fengið bikar fyrir aukahlutverk árið
1989. Akademían hefur sennilega talið að hann væri
einfaldlega næstur í röðinni. Hann stóð sig
líka mjög vel á sviðinu. Washington var einkar
svalur í framkomu sinni líkt og hann á kyn til og
talaði meðal annars um eina af eldri svörtu
hetjunum, Sidney Poitier, sem fékk fyrstur svartra
manna Óskarsverðlaun og hafði einnig fengið
heiðursóskar fyrr um kvöldið. Hann talaði líka
blaðlaust sem var aðdáunarvert. Merkilegt hvað
fáir gátu munað hjálparlaust hverjum þeir þurftu
að þakka heiðurinn.
Halle Berre fékk
verðlaun sem besta leikkona í aðalhlutverki fyrir
Monsters Ball. Án þess að varpa skugga á neinn
brandarakarlinn á hátíðinni þá stóð Berre
öðrum framar í því að ná athygli fólks og
framkalla bros og jafnvel hlátur. Hún gjörsamlega
missti stjórn á tilfinningum sínum á sviðinu.
Fram að hátíðinni hélt ég því fram að hún
væri aðeins mjög sæt en hef núna gjörsamlega
snúist í roðinu. Hún getur bæði sýnt
tilfinningar og líka leikið. Akademían hefur
nefnilega aldrei rangt fyrir sér þegar kemur að
leikaravali og Berre átti þetta því skilið þó
aðrar hafi verið ofar á mínum persónulega lista.
Berre talaði einnig blaðlaust en það fór ekki
eins vel og hjá Washington þar sem hún gleymdi að
minnast á nokkra aðstoðarmenn þó hún hefði
talið upp í kringum hundrað manns. Hún bætti
það upp á sjónvarpsstöðvunum morguninn eftir.
Mestu vonbrigðin að
mínu mati - fyrir utan að The Lord of the Rings var
ekki valin besta myndin - voru að In the Bedroom
fékk engin verðlaun. In the Bedroom var ekki þessi
hefðbundna Hollywoodmynd sem er gerð með miklum
peningum. Myndin skartaði engu að síður mjög
góðum leikurum í flestum hlutverkum og var á
heildina litið best leikna mynd síðasta árs - var
í raun mögnuð að öllu leyti. En keppnin var mjög
jöfn þetta árið og erfitt að segja til um hverjum
hefði átt að fórna í staðinn. En það er víst
líka heiður að fá tilnefningu.
Litlu bikararnir
dreifðust nokkuð vel, held ég, en þar sem fæstir
hafa athygli til að muna nema bara það allra helsta
þá bendi ég á forsíðu óskarsvefjar
Kvikmyndir.com til upplýsinga um aðra titla.
Þó má hér minnast á að besta erlenda myndin var
valin No Man´s Land frá Bosníu og Herzegóvínu.
Kom það mörgum á óvart en hin franska Amélie mun
hafa verið uppáhald margra. Gott hjá
Bosníumönnum.
Óskarshátíðin
hefur verið mikið til umræðu hér vestra síðustu
tvo daga. Almennt eru menn sammála um að hátíðin
hafi heppnast vel en sitt sýnist hverjum um
pólitíkina sem þar var predikuð. Sumum spekingum
fannst það vera mjög óviðeigandi byrjun á
uppskeruhátíð kvikmyndanna að fjalla um
voðaverkin síðasta haust en ég get ekki tekið
undir það. Hryðjuverkin hafa haft sín áhrif á
kvikmyndirnar og líf stjarnanna líkt og okkar hinna.
Þetta var því vel til fundið hjá akademíunni og
snilldarlega afgreitt hjá Cruise. Að launum fær
hann kannski tilnefningu akademíunnar á næsta ári.
Overall þá var
þetta skemmtileg hátíð. Merkilegt - ég veit ekki
hvort það er ég sem er svona einkennilegur eða
fjölmiðlarnir í Ameríku - en það sem mest hefur
verið fjallað eftir hátíðina er ekki hverjir unnu
eða töpuðu heldur hvernig menn og konur voru
klæddar á hátíðinni. Kannski hefur svansdressið
hennar Bjarkar breytt forgangsröð fjölmiðlanna sem
horfa núna æ meira á ytra atgervi.
Ég sagði að framan
að Julia Roberts hefði verið langflottust á
hátíðinni og stend fast við þá skoðun. Margir
hafa einnig verið til að hrósa Nicole Kidman fyrir
bleika kjólinn hennar sem var víst frá Versace.
Kidman vakti töluverða eftirtekt en hún var á
háum hælum en það mun vera í fyrsta sinn sem hún
gerir slíkt (en það var útilokað fyrir hana að
mæta á hælum þegar hún var með Tom Cruise).
Kjólar frá Valentino, Chanel og YvesSaintLaurent
voru mjög vinsælir hjá konunum og stöku smekkkona
valdi sér Prada eða Gucci kjól. Karlmennirnir voru
hefðbundnari í sínum stíl og Armani og Boss
gjörsamlega áttu markaðinn hjá þeim. Allt saman
gasalega fallegt.
Heiðar
Ásberg Atlason pistlahöfundur
er lögfræðingur sem stundar
framhaldsnám við University of Miami.
|
