|
17.
OKTÓBER 2001
HEARTS
IN ATLANTIS
Ég
hef aldrei verið sérstaklega mikið fyrir
dramatískar myndir og reyni almennt að missa af
þeim, nema eitthvað sérstakt sé í gangi. Svo var
sannarlega raunin með Hearts in Atlantis. Fúslega
skal ég viðurkenna að ég fór eingöngu á myndina
þar sem hún var gerð eftir sögu snillingsins
Stephen King. Handbragðið leynir sér ekki. Í
myndinni sjást einkenni kóngsins sem maður þekkir
úr stórkostlegum myndum á borð við The Green Mile
og Stand by Me.
Myndin
gerist á þeim tíma þegar kalda stríðið stendur
sem hæst og FBI eltist við kommúnista með öllum
ráðum. Anthony Hopkins fer alveg á kostum í
hlutverki sínu sem vitur eldri maður. Myndin byrjar
þegar hann kemur í smábæ og leigir herbergi af
einstæðri móður. Ellefu ára sonur hennar fer að
vinna hjá Hopkins við að lesa fyrir hann blaðið
á hverjum degi og kanna hvort einhverjir dularfullir
menn séu á ferli í hverfinu. Kemur fljótlega í
ljós að Hopkins hefur yfir sérstökum kröftum að
ráða og er að flýja bandaríska alríkið sem vill
fá notið yfirnáttúrulegra krafta hans í
baráttunni gegn rauðu hættunni. Drengurinn nær
sterku sambandi við Hopkins og kemst að ýmsu sem
hann á eftir að búa að um ókomna tíð.
Eins
og ég sagði þá er þetta stórkostleg mynd og alls
ekki væmin eins og ég hélt. Þrjár og hálf
stjarna alveg án þess að blikna.
Heiðar
Ásberg Atlason pistlahöfundur
er lögfræðingur sem stundar
framhaldsnám við University of Miami.
|
