Ung kona (Charlize Theron) hættir hjá internetfyrirtæki sem selur gæludýr, flytur alfarið heim til sín þar sem nágrannarnir eru tveir klæðskiptingar og vinnur sér inn pening með því að fara í göngutúra með hunda annars fólks. Hún tekur inn til sín nýjan karlmann í hverjum einasta mánuði, en einungis í einn mánuð, til að breyta þeim, bæta þá, laga galla þeirra og kenna þeim að lifa lífinu til fullnustu. Í nóvember finnur hún, í skriflegu ökuprófi, næsta gæluverkefnið í formi harðskeytts, sjálfumglaðs og sívinnandi auglýsingasölumanns (Keanu Reeves) sem á að lifa afskaplega innantómu lífi. Hún bókstaflega ofsækir hann í tvo daga þar til hann gefst upp og ákveður að skilja við allt það gamla og hljóta betrun og bót, eða eitthvað í þá áttina. Ekki sakar að svo skemmtilega vill til að á nákvæmlega sama tíma er hann rekinn úr vinnunni og kærastan yfirgefur hann. Þau verða svo auðvitað ástfangin upp fyrir haus en undir yfirborðinu hvílir mikið leyndarmál og svo er nóvember ekki nema þrjátíu dagar. Hljómar þetta allt saman ótrúlega? Þetta er nú samt söguþráður rómantíska gamandramans "Sweet November" sem tekur sig grafalvarlega. Með því að slökkva á skynseminni gat ég þó horft á fyrri hluta myndarinnar án þess að láta mér leiðast neitt svakalega. Seinni hluti myndarinnar hefst þegar leyndarmálið (sem ég ætla ekki að segja frá þó áhorfandinn hafi sennilega áttað sig á því um leið) kemst upp á yfirborðið. Þessi hluti myndarinnar var einfaldlega vondur, fullur af einstaklega væmnum senum sem engan enda ætluðu að taka. Nóvember í þessari mynd leið eins og heilt ár fyrir mér. Keanu Reeves er ágætis leikari meðan hann þarf ekki að leika. Því miður er því ekki svo farið hér. Hann fer í gegnum myndina eins og vélmenni, svipbrigðalaus og með einn raddtón sem getur þó hækkað og lækkað eftir þörfum. Charlize Theron er hins vegar góð leikkona sem venjulega lýsir upp skjáinn. Hún gerir líka eins vel og meðalmennskan í kringum hana leyfir. Því miður smella þau tvö ekki saman hér enda get ég ímyndað mér að það sé erfitt að halda uppi gefandi sambandi við róbóta. - Hallur Örn Jónsson