Þegar ég var aðeins yngri voru myndir á borð við Goonies, myndirnar um Indiana Jones og Back to the Future það allra heitasta og maður lifði sig fullkomlega inn í þessar myndir. Auk þess var James Bond aðal töffarinn sem allir ungir strákar vildu líkjast og myndirnar um hann voru spilaðar upp til agna í myndbandstækinu á mínu heimili og farið á nýjustu Bondmyndina í bíó við fyrsta tækifæri. Spy Kids er einmitt mynd í anda Bondmyndanna sem er miðuð að yngri áhorfendum án þess þó að þeim eldri þurfi að leiðast. Mér leiddist a.m.k. ekki. Sagan er afar einföld: Mamma og pabbi eru njósnarar en hættu því brölti um leið og þau eignuðust börn. Krakkarnir vita ekkert af þessu en þegar foreldrarnir ákveða að taka upp njósnaþráðinn þar sem frá var horfið eru þeir farnir að ryðga ögn og lenda strax í vandræðum. Þá er komið að krökkunum sem þurfa að bjarga mömmu og pabba, og heiminum í leiðinni, frá illum örlögum. Antonio Banderas (The Mask of Zorro) og Carla Gugino (Spin City, Snake Eyes) eru skemmtileg í hlutverkum foreldranna. Harðjaxlinum Danny Trejo (From Dusk Till Dawn, Con Air, Desperado) bregður fyrir í skemmtilegu hlutverki, Teri Hatcher (Lois & Clark: The New Adventures of Superman, Tomorrow Never Dies) leikur njósnara og ýmsir aðrir leikarar skjóta upp kollinum í skondnum hlutverkum. Krakkarnir eru leiknir af Alex Vega sem er reynd leikkona þó ung sé að árum og nýliðanum Daryl Sabara og standa þau sig bæði með prýði. Það verður þó að telja að hinn frábæri skoski leikari Alan Cumming (GoldenEye, Emma) steli senunni sem illmennið Fegan Floop. Leikstjórinn Robert Rodriguez (From Dusk Till Dawn, Desperado) hefur vanalega skilað frá sér stílhreinum og skemmtilegum myndum og í þetta sinn tekst honum mjög vel ætlunarverk sitt. Myndin féll vel í kramið hjá þeim yngri áhorfendum voru í bíósalnum og mér varð hugsað til þeirra mynda sem ég skemmti mér við að horfa á þegar ég var aðeins yngri. - Guðjón Helgason