Moulin Rouge fjallar um ástir og örlög Christian (Ewan McGregor) og Satine (Nicole Kidman). Christian er ungt enskt ljóðskáld sem dreymir um að lifa lífi bóhemsmanna í París í kringum aldamótin 1900. Satine er vinsælasti dansari/gleðikona Parísar á heitasta skemmtistað þeirrar ágætu borgar, Moulin Rouge, sem einnig er frægasta gleðihús heims, sem dreymir um að verða að alvöru leik- og söngkonu. Leiðir þeirra og draumar mætast á Moulin Rouge, þar sem Satine heillar Christian með dansi og ögrandi framkomu, og Christian heillar Satine á móti með nýstárlegum söngleikjaskrifum sínum. Hrein unun er að horfa á ástir takast með þeim, og sjá þau ganga í gegnum gleði og sorgir, ástir og afbrýði. Margar skemmtilegar persónur eru í myndinni, svo sem vinir Christian og félagar hans í leiklistinni með Toulouse Lautrec (John Leguizamo) í fararbroddi, og Harold Zidler (Jim Broadbent), eiganda Moulin Rouge. Hertoginn af Monroth (Richard Roxburgh) gerir það sem hann getur til að eigna sér Satine, og er hann uppspretta dramatíkurinnar í myndinni. Allir leikararnir standa sig mjög vel, en Nicole Kidman og Ewan McGregor standa sig með afbrigðum vel. Samband þeirra á tjaldinu er innilegt og mjög raunverulegt. Ewan McGregor sýnir þó það góðan leik að vert er að minnast sérstaklega á hann. Myndin verður aldrei langdregin eða þreytt, né heldur er farið of geyst yfir, heldur er gullinn meðalvegur rataður þar sem sögunni eru gerð góð skil. Er þetta aðallega þéttu og góðu handriti og frábærri leikstjórn Baz Luhrmann (Romeo + Juliet, Strictly Ballroom) að þakka ásamt snilldarlegri leikmynd og klippingu. Fyrri myndir Baz Luhrmann gáfu til kynna að hér væri kominn maður með nýstárlegar hugmyndir, en í þessari mynd hefur hann virkilega náð að sýna hvað hann getur. Moulin Rouge er tímamótamynd, og má reikna með að áhrifa hennar muni gæta í öðrum myndum frá Hollywood. Þetta er stórmynd eins og þær gerast bestar, frábær leikur, frábært handrit, frábær leikstjórn, frábær leikmynd, frábærir búningar, frábær skemmtun. Tónlistin leikur stóran hlut í myndinni, enda er þetta í raun hálfgerð söngleikjamynd. Frumsömdum lögum er blandað saman við búta úr mörgum vinsælustu lögum seinustu áratuga úr öllum geirum tónlistar (Elton John, Nirvana, KISS, o.m.fl.), og er útkoman stórkostleg skemmtun, í senn er maður áhorfandi og áheyrandi. Litadýrðin er með ólíkindum, en aldrei glatar myndin þó stoð sinni í raunveruleikanum, þ.e. hún verður aldrei "teiknimyndaleg" eða fáránleg. Moulin Rouge er án efa besta mynd ársins hingað til. Óhætt er að segja að hér er um nýja upplifun að ræða, myndin er veisla fyrir augað og eyrað. Ég spái því að það komi sterklega til greina að Moulin Rouge vinni Óskarinn fyrir bestu myndina, besta leik karls í aðalhlutverki (Ewan McGregor), bestu klippinguna, bestu leikmyndina og bestu leikstjórn, ásamt því að fá tilnefningar í öðrum flokkum. Hér hefur verið kastað til þín björgunarvesti í ólgusjó miðlungsbíómynda, gríptu í það. - Eggert Páll Ólason