Dungeons & Dragons  



Það er nokkuð sérstakt og jafnframt sorglegt við þessa mynd að félagi minn sem fór með mér gat sagt mér eftir fyrsta atriðið nákvæmlega hvernig vondi galdrakarlinn dræpist. Stuttu seinna gat hann svo sagt mér hverjir af góða genginu mundu ekki endast allan tímann. Myndin er virkilega svona fyrirsjáanleg en það skemmir þó svo sem ekki neitt fyrir þar sem manni er hvort eð er nákvæmlega sama um allt og alla. Hún á að vera byggð á samnefndu spili og markhópurinn er greinilega strákar, ekki eldri en þrettán ára. Þessi hópur er líklegastur til að sætta sig við persónusköpun sem er jafn djúp og gengur og gerist í klámmyndum, leik sem spannar allt sviðið frá vondum til hörmulegs, illa dulbúinn þjófnað úr öðrum myndum, s.s. "Star Wars" og söguþráð sem er meingallaður. Söguþráður: Góða gengið sem inniheldur m.a. einn Wayans bróðurinn, í sama hlutverki og alltaf áður, þarf að finna galdrahlut til að bjarga landinu frá vonda galdrakarlinum (Jeremy Irons). Já og svo er þarna líka góða drottningin (Thora Birch) og einhverjir drekar. Maður veltir því óneitanlega fyrir sér hvernig Jeremy Irons gat lent í svona mynd og það verður æ raunalegra að fylgjast með honum eftir því sem fleiri og fleiri illa skrifaðar setningar rata út úr honum. Eina sem hægt er að hrósa myndinni fyrir eru sæmilegar tæknibrellur en það hefur verið margsannað að það þarf meira til að gera góða mynd. Því kýs ég að dæma myndina beint í dýflissuna. - Hallur Örn Jónsson