Það er ávallt hægt að stóla á það að fyrstu þrír mánuðir hvers árs eru góðir mánuðir fyrir kvikmyndaunnendur.  Bestu myndum ársins er þannig raðað upp að þær koma í sýningu um svipað leyti og óskarsverðlaunin eru afhent.  There Will Be Blood er ein þeirra og hlaut hún átta tilnefningar þar á meðal sem besta kvikmynd ársins.

There Will Be Blood fjallar um græðgi, trú og e.t.v. umfram allt, olíu.  Myndin gerist við upphaf 20. aldar og fylgjumst við með Daniel Plainview.  Hann, ásamt syni sínum, er í olíubransanum.  Hann á fjölmargar olíulindir á víð og dreif um fylkið.  Dag einn kemur til hans ungur maður sem selur honum vitneskju um olíufund í heimabæ sínum, Little Boston í Kaliforníuríki.  Hr. Plainview  heldur til Little Boston og byrjar að kaupa upp landsvæði í bænum til að tryggja að hann einn eigi réttinn að olíunni.  En það er margt sem þarf að athuga og upp koma vandamál sem tengjast syni hans, samkeppnisaðilunum og ungum manni, Eli Sunday sem fer fyrir kirkjusöfnuðinum á staðnum og telur sig vera kraftaverkamann á vegum Guðs.

Það er erfitt að lýsa söguþræði myndarinnar nánar er svo því myndin er umfram allt saga manns sem lætur græðgi og framagirni stjórna lífi sínu.  Á einum stað orðar hann það svo að honum lýði illa þegar öðrum gengur vel, þetta á jafnvel við um hans eigin son. 

Boðskapurinn er nokkurn veginn sá sami og í Citizen Kane, en þessar tvær myndir eiga margt sameiginlegt.  Charles Foster Kane og Daniel Plainview eru alls ekki svo ólíka persónur.   Líkt og Orson Welles í Citizen Kane reynir leikstjórinn Paul Thomas Anderson að varpa ljósi á þessa persónu, Daniel Plainview sem er margslungnari en flestir.

Það er Daniel Day Lewis sem leikur hinn magnaða Daniel Plainview.  Það hefur án efa verið vandasamt verk fyrir hann að undirbúa sig undir þetta hlutverk enda má segja að myndin standi og falli með framistöðu hans.  Og þvílík framistaða.  Daniel Day Lewis sýnir það í þessari mynd enn og aftur að hann er einhver færasti leikar heimsins í dag.  Það var ekki nokkur spurning að hann myndi hljóta óskarinn sem besti leikari í aðalhlutverki, ekki spurning.

Davíð Örn Jónsson