Hver er uppáhaldsmynd
Ara Trausta Guðmundssonar?

Alvörubíó er heillandi listgrein, sérstök sagnaritun nútímans. Ég kann ekki við hástig lýsingarorða þegar talað er um listir í alvöru. Hvert er uppáhaldstónverk einhvers? Popp? Klassík? Gamalt? Nýtt? Þess vegna á ég afar erfitt með að setja merkimiðann "uppáhaldsbíómyndin" mín á eina kvikmynd og standa við það. Það eitt, að hugarástand mitt ræður mati á mynd hverju sinni, gerir allt slíkt erfitt; hvað þá ýmislegt annað sem snýr að mati á myndum. Tónlistin ein getur gert bíómynd góða eins og músík Preisners í Bláum eftir Kieslowski, myndatakan ein eins og í Black Rain eftir Ridley Scott, efnið eitt getur þrælhaldið eins og Þrúgur reiðinnar í gömlu útgáfunni með Henry Fonda og loks er stundum hrein afþreying í mestu uppáhaldi, sbr. Star Wars þríleikinn. Samt ætla ég að velja eina mynd sem sameinar nógu mikið af öllu til að vera næst tindinum, hvað sem á dynur: Nafn Rósarinnar.

Myndin er samevrópsk, tæplega áratugs gömul og gerð undir stjórn Jean-Jacques Annauds. Feikisterkur flokkur leikara kemur þar fram, þeirra á meðal Sean Connery og Christian Slater. Efnið er sterkt, miðaldasagan pottþétt og með skilaboðum um manninn og veröldina, sem skipta máli. Fléttan er góð og samtöl vel skrifuð enda er verkið byggt á góðri bók Umberto Eco. Myndatakan er fín og lítið um galla. Myndin var þokkalega vinsæl í kvikmyndahúsum hér og er allvíða til á myndbandi eða jafnvel DVD. Prýðileg til að horfa á, hvort sem menn hafa gert það áður eða ekki.

Ari Trausti Guðmundsson,
jarðeðlisfræðingur, rithöfundur
og sjónvarpsmaður.